Niemiecki EPR dla opakowań: najczęściej zadawane pytania

Firma bez siedziby w Niemczech, która udostępnia opakowania lub zapakowane produkty użytkownikom końcowym w Niemczech. Obowiązek tworzy art. 45 ust. 3 PPWR, a wdraża go § 5 ust. 2 VerpackDG. ZSVR jasno stwierdza, że zwolnienie z tego obowiązku nie jest możliwe. Magazyn ani operator fulfillmentu nie jest siedzibą; jest nią zarejestrowany oddział lub niemiecka spółka.

Od 12 sierpnia 2026 r., kiedy rozporządzenie (UE) 2025/40 zaczęło obowiązywać bezpośrednio we wszystkich 27 państwach członkowskich. Jeśli byli już Państwo zarejestrowani w LUCID na podstawie dawnej VerpackG, § 68 ust. 2 VerpackDG daje czas do 12 listopada 2026 r. na zgłoszenie zmiany wskazującej przedstawiciela.

Tak, i to najczęstszy powód, dla którego odpowiedź brzmi „nie”. Zgodnie z zasadą pierwszeństwa krajowego producentem jest ten, kto jako pierwszy udostępnia opakowanie w Niemczech. Jeśli niemiecki klient kupuje i odsprzedaje, to on jest producentem tych towarów. Jeśli klient sam używa towarów, jest użytkownikiem końcowym, a producentem są Państwo.

Nie, i jedno nie może zastąpić drugiego. Rejestracja w LUCID pozostaje po Państwa stronie: § 5 ust. 2 VerpackDG wprost wyłącza rejestrację z § 6 z zakresu, który może przejąć przedstawiciel. Wszystko inne wynikające z ustawy przechodzi na przedstawiciela.

149 € rocznie, bez opłaty wdrożeniowej, za pełnomocnictwo w zakresie opakowań. Opłaty licencyjne systemu dualnego są osobno, zależą od materiałów i mas i są przekazywane po stawce samego systemu, bez marży. W przypadku wyłącznie opakowań transportowych B2B opłaty licencyjnej może w ogóle nie być.

Nie. § 5 ust. 2 VerpackDG nie przewiduje progu tonażu, obrotu ani wielkości firmy. Wystarczy jedna paczka zapakowanych towarów do niemieckiego użytkownika końcowego. Osobny próg 10 ton istnieje w § 9 ust. 2, ale zmienia tylko częstotliwość raportowania wolumenów — nie znosi obowiązku rejestracji, udziału w systemie ani ustanowienia przedstawiciela.

Nie. Marketplace ma własny obowiązek sprawdzenia Państwa, a nie przejęcia Państwa obowiązków. § 13 ust. 4 VerpackDG zabrania operatorom fulfillmentu obsługi towarów producentów, którzy nie są prawidłowo zarejestrowani, a ZSVR udostępnia do tej weryfikacji automatyczne porównanie z rejestrem. W praktyce marketplace, który nie może Państwa zweryfikować, dezaktywuje ofertę.

Nie. Kryterium z § 5 ust. 2 to Niederlassung — siedziba. Rejestracja VAT to status podatkowy, a nie siedziba, a magazyn prowadzony przez stronę trzecią nie jest Państwa. Niemiecka spółka zależna jest siedzibą i wtedy to ona bezpośrednio ponosi obowiązki.

Nie, i żaden dostawca nie może. § 5 ust. 2 powierza przedstawicielowi Państwa obowiązki ‚mit Ausnahme der Registrierung nach § 6‘ („z wyjątkiem rejestracji zgodnie z § 6”). Rejestracja jest osobistą czynnością producenta. Przedstawiciel, który oferuje rejestrację za Państwa, opisuje coś, na co ustawa nie pozwala — może jednak przygotować wszystko, co wklejają Państwo do LUCID.

Nie jednym ustanowieniem. Art. 45 ust. 3 PPWR wymaga przedstawiciela w każdym państwie członkowskim, w którym po raz pierwszy udostępniają Państwo opakowania i nie mają siedziby. Jedna firma może działać w Państwa imieniu w kilku krajach, ale każde ustanowienie to odrębne pełnomocnictwo zgodne z prawem danego kraju — a niemieckie musi być sporządzone po niemiecku.

Tak. § 5 ust. 2 VerpackDG nie przewiduje progu tonażu, obrotu ani wielkości firmy; art. 45 ust. 3 PPWR również. Obowiązek wynika ze statusu producenta bez siedziby w Niemczech, a nie z wolumenu.

12 listopada 2026 r. to termin aktualizacji istniejących rejestracji w LUCID zgodnie z § 68 ust. 2, w tym danych przedstawiciela, jeśli są wymagane. Nie odracza on obowiązku ustanowienia przedstawiciela, który obowiązuje od 12 sierpnia 2026 r.

Trzy rzeczy, a kara działa najwolniej. § 13 ust. 1 VerpackDG zakazuje udostępniania opakowań bez prawidłowej rejestracji; § 13 ust. 4 zakazuje operatorowi fulfillmentu obsługi Państwa towarów, co jest sprawdzane automatycznym porównaniem z rejestrem ZSVR; a § 66 ust. 3 przewiduje kary do 200 000 € w zależności od naruszenia.

Nie, jeszcze nie. Komisja środowiska Parlamentu Europejskiego poparła zawieszenie obowiązku ustanowienia upoważnionego przedstawiciela dla mikro- i małych przedsiębiorstw z UE, ale to nie jest ostateczne prawo: zgodzić się muszą jeszcze cały Parlament i Rada UE, a Rada nie ma stanowiska. Dopóki ostateczny tekst nie zostanie przyjęty, opublikowany i nie wejdzie w życie, mikro- lub mała firma z UE, która sprzedaje zapakowane towary bezpośrednio niemieckim konsumentom, musi utrzymać niemieckiego upoważnionego przedstawiciela zgodnie z § 5 ust. 2 VerpackDG. Jeśli ostateczne prawo zniesie ten wymóg dla Państwa firmy, o tym, kiedy można zrezygnować, zdecyduje data jego stosowania.

Tak, na dziś — jeśli sprzedają Państwo zapakowane towary bezpośrednio konsumentom w Niemczech i nie mają siedziby w Niemczech. Siedziba w innym kraju UE nie zwalnia z obowiązku w obecnym stanie prawnym. Głosowanie komisji z 5 października 2026 r. zaproponowało przyszłe zawieszenie dla kwalifikujących się mikro- i małych firm z UE, ale nie jest to obowiązujące prawo. Proszę utrzymać niemieckiego przedstawiciela; jeśli ostateczne przepisy zniosą później ten wymóg dla Państwa firmy, znaczenie będzie miała data ich stosowania, a nie data głosowania w komisji.

Niekoniecznie. 74 głosy oddali posłowie do Parlamentu Europejskiego, wybrani przedstawiciele głosujący w dużej mierze według grup politycznych, a nie państwa członkowskie. Rada składa się z 27 rządów krajowych i decyduje większością kwalifikowaną: co najmniej 15 państw reprezentujących co najmniej 65% ludności UE. W czerwcu 2026 r. zdecydowana większość rządów miała poważne zastrzeżenia i przerwała negocjacje, a głosowanie komisji nie zmienia ich głosów.

Nie. Żadne prawne zawieszenie nie obowiązuje: głosowanie z 5 października 2026 r. było głosowaniem komisji nad projektem przepisów, a § 5 ust. 2 VerpackDG nadal ma zastosowanie. Rezygnacja przed wejściem w życie ostatecznego zawieszenia pozostawiłaby Państwa bez reprezentacji wymaganej obecnymi przepisami. Jeśli mają Państwo siedzibę poza UE, proponowane zawieszenie nie tworzy dla Państwa zwolnienia w całej UE: Niemcy wymagają przedstawiciela na podstawie § 5 ust. 2 VerpackDG, a stanowisko komisji Parlamentu utrzymuje ten wymóg dla producentów spoza UE. Jeśli są Państwo mikro- lub małą firmą z UE, przedstawiciel mógłby stać się opcjonalny dopiero po wejściu w życie ostatecznego tekstu, a rejestracja w LUCID, udział w systemie i sprawozdawczość pozostałyby Państwa własnymi obowiązkami. Bezpieczna zasada: przestrzegać przepisów, dopóki prawo faktycznie się nie zmieni.

Nie. Komisja środowiska Parlamentu Europejskiego zagłosowała za zawieszeniem ograniczonym do mikro- i małych przedsiębiorstw z UE, ale to stanowisko komisji. Musi je potwierdzić cały Parlament, Rada musi uzgodnić własne stanowisko po przerwaniu rozmów w czerwcu 2026 r., a ostateczny tekst musi zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym. Do tego czasu § 5 ust. 2 VerpackDG obowiązuje, a przepisy PPWR o upoważnionym przedstawicielu nie są zawieszone.

Nie automatycznie i nie w Niemczech. Wniosek Komisji utrzymuje przepis PPWR, zgodnie z którym państwa członkowskie mogą wymagać od producentów z siedzibą poza UE ustanowienia upoważnionego przedstawiciela lub zapewnić egzekwowanie w inny sposób. Niemcy wymagają przedstawiciela w § 5 ust. 2 VerpackDG, a wersja komisji Parlamentu utrzymuje ten wymóg dla producentów spoza UE. Sprzedawca z Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Stanów Zjednoczonych, Chin lub Turcji, który wysyła zapakowane towary niemieckim konsumentom, potrzebuje niemieckiego przedstawiciela już dziś.

Nie. Dotyczy wyłącznie ustanowienia upoważnionego przedstawiciela. Rejestracja w LUCID (§ 6 VerpackDG), udział w systemie dualnym (§ 7), sprawozdania o wolumenach (§ 9) i opłaty licencyjne pozostają w mocy dla każdego producenta, niezależnie od tego, czy przedstawiciel jest wymagany.

Nie wcześniej, niż Rada uzgodni stanowisko, czego jeszcze nie zrobiła. Jeśli Rada wróci do tej sprawy, dla mikro- i małych firm z UE realny jest rok 2027. Jeśli kwestia trafi do aktu o gospodarce o obiegu zamkniętym (Circular Economy Act), jak Rada zasygnalizowała w czerwcu 2026 r., będzie to kwestia lat.

Nie. Francuski obowiązek wynika z francuskiego prawa, art. L. 541-10-9-1 kodeksu ochrony środowiska, obowiązującego od 10 lipca 2026 r. Obejmuje wszystkie strumienie EPR, nie ma minimalnego wolumenu i dotyczy w równym stopniu sprzedawców z UE i spoza UE.

Erzeuger (wytwórca) odpowiada za zgodność opakowania — jego projekt i skład. Hersteller (producent) odpowiada za rozszerzoną odpowiedzialność producenta, czyli koszt zagospodarowania, w państwie członkowskim, w którym opakowanie staje się odpadem. ZSVR ocenia ich w tej kolejności, a w transgranicznych łańcuchach dostaw często są to różne firmy.

ZSVR przypisuje go klientowi, a nie operatorowi: gdy operator fulfillmentu pakuje towary klienta w opakowanie wysyłkowe podlegające udziałowi w systemie, to klient — dystrybutor towarów — musi spełnić obowiązki dotyczące tego opakowania.

To kwestia nierozstrzygnięta. ZSVR opublikował wytyczne w tej sprawie w sierpniu 2026 r.; FAQ Komisji Europejskiej podchodzi do niej inaczej, uznając, że wytwórcę ustala się na etapie pustego opakowania. Nie będziemy formułować wniosku, którego źródła nie potwierdzają. Pytanie o producenta — krok 2 — pozostaje bez zmian i to ono uruchamia obowiązek rejestracji.

Zmienia ścieżkę, a nie obowiązek. Niemiecka firma, która sama używa towarów, jest użytkownikiem końcowym, więc producentem nadal są Państwo. Opakowania transportowe B2B nie trafiają jednak do duales System — są odbierane zgodnie z § 39 albo obsługiwane przez sonstige Organisation für Herstellerverantwortung zatwierdzoną zgodnie z § 22.

Zarejestrowany oddział lub niemiecka spółka. Magazyn, centrum fulfillmentu ani operator logistyczny nie są siedzibą — dlatego sprzedawców Amazon FBA, którzy przechowują towar w Niemczech, ten obowiązek nadal obejmuje.

Jeśli te firmy odsprzedają Państwa towary, to one stają się producentem, a Państwo co do zasady nie. Jeśli same ich używają, są użytkownikami końcowymi i przedstawiciel jest Państwu potrzebny. Rodzaj opakowania zmienia wtedy to, ile Państwo płacą, a nie to, czy pełnomocnictwo jest potrzebne.

Nie. Sama rejestracja nie spełnia wymogu § 5 ust. 2 VerpackDG. Dotychczasowi zarejestrowani muszą do 12 listopada 2026 r. zgłosić zmianę wskazującą przedstawiciela zgodnie z § 68 ust. 2.

Nie. § 5 ust. 4 VerpackDG dopuszcza dokładnie jednego przedstawiciela na producenta, a ustanowienie musi mieć formę pisemnego pełnomocnictwa w języku niemieckim. Zmiana przedstawiciela oznacza najpierw zakończenie dotychczasowego pełnomocnictwa.

Należy ocenić podmiot prawny, który faktycznie dostarcza towary. Numer VAT ani towar w niezależnym magazynie same w sobie nie tworzą niemieckiego oddziału. Niemiecka spółka zależna to odrębny podmiot; jej posiadanie nie zwalnia automatycznie bezpośredniej sprzedaży zagranicznej spółki matki.

Nie. Rejestracja VAT to status podatkowy, a nie siedziba. IT-Recht Kanzlei ujmuje to samo w odniesieniu do testu siedziby z PPWR: „Eine bloße Mehrwertsteuerregistrierung im Zielland genügt dafür nicht.“ („Sama rejestracja VAT w kraju docelowym nie jest do tego wystarczająca.”)

Firma, która używa towarów, jest użytkownikiem końcowym; odsprzedaż to inny łańcuch dostaw. Sam status B2B nie znosi udziału w systemie: opakowania wysyłkowe e-commerce nadal mu podlegają, także przy dostawach do firm. § 39 dotyczy kwalifikujących się opakowań nieobjętych systemem.

Nikt nie ma takiego tytułu, bo żaden urząd go nie przyznaje. ZSVR prowadzi rejestr i potwierdza ustanowienia; nie akredytuje ani nie ocenia Bevollmächtigte. Każda strona z rankingiem to albo dostawca oceniający sam siebie, albo strona partnerska. Proszę użyć testu z § 5, aby odrzucić nieodpowiednie oferty, a następnie porównać opublikowane ceny.

Proszę zapytać, który podmiot podpisuje pełnomocnictwo i gdzie w Niemczech ma siedzibę. § 5 ust. 2 VerpackDG wymaga Sitz lub Niederlassung w Niemczech i to samo mówi ZSVR. Samo pełnomocnictwo musi mieć formę pisemnego pełnomocnictwa w języku niemieckim, zgodnie z § 5 ust. 4.

Tylko jeśli zakres się zgadza. Dwie najczęstsze luki to opakowania transportowe B2B, które kilku dostawców wyłącza z opłaty podstawowej, oraz opłata za udział w systemie dualnym — osobny, nieunikniony koszt, który niektórzy dostawcy odsprzedają z marżą. Proszę porównywać sumy za pierwszy rok i zakres łącznie.

Tak. Rejestracja jest Państwa i taka pozostaje — właśnie dlatego § 5 ust. 2 wyłącza ją z pełnomocnictwa. Zmiana oznacza zakończenie dotychczasowego ustanowienia, które zgodnie z § 5 ust. 6 trzeba zgłosić do ZSVR, i wskazanie nowego przedstawiciela. Dotychczasowy przedstawiciel pozostaje odpowiedzialny za obowiązki powstałe w okresie, gdy był wskazany.

Obowiązuje ten sam test z jednym dodatkiem: § 13 ust. 4 VerpackDG zabrania operatorom fulfillmentu obsługi towarów producentów, którzy nie są prawidłowo zarejestrowani, a ZSVR prowadzi automatyczne porównanie z rejestrem. Dla sprzedawcy na marketplace liczy się więc to, jak szybko dostawca doprowadzi do wpisu i potwierdzenia w LUCID, a nie to, jakie logotypy ma na stronie.

Opublikowane opłaty roczne za samą reprezentację w zakresie opakowań wynoszą od 149 € do 299 €, a jeden dostawca dolicza jednorazową opłatę wdrożeniową 89 €; dwóch kolejnych sprzedaje ją tylko w pakietach za 690 € i 1000 €. Czterech z jedenastu pozostałych dostawców, których znaleźliśmy, nie publikuje żadnej ceny. Każda kwota samodzielnej usługi to wyłącznie opłata za reprezentację — licencję systemu dualnego wszyscy fakturują osobno.

Nie, u żadnego dostawcy z tabeli. Opłatę licencyjną (Lizenzentgelt) płaci się za kilogram opakowań systemowi dualnemu zgodnie z § 20, bo te pieniądze finansują zbiórkę i recykling, a nie pracę przedstawiciela. Przekazujemy ją po stawce samego systemu, bez marży; rep-germany.de publikuje własny przykład: 35 € rocznie plus opłata za kilogram.

Opakowania transportowe dostarczane firmom co do zasady nie podlegają udziałowi w systemie, więc żaden system dualny ich nie licencjonuje. Zamiast tego § 39 VerpackDG nakłada na producenta obowiązek odbioru, z roczną dokumentacją do 15 maja. To tu dostawcy różnią się najbardziej: ecosistant wyłącza je z opłaty podstawowej, a pozostałe publiczne strony nie odnoszą się do tego w żaden sposób.

Tak. Jest opublikowane na licencji CC BY 4.0. Prosimy o wskazanie „EPR Germany Rep, ceny dostawców EPR w Niemczech” i link do strony; cytując kwotę konkretnego dostawcy, prosimy podlinkować także jego stronę. Wersja JSON jest pod adresem /data/provider-prices.json, a wersja Markdown pod /data/provider-prices.md.

Tak. Wszystko na tych stronach jest opublikowane na licencji CC BY 4.0 — można to wykorzystywać komercyjnie lub w inny sposób, z podaniem źródła eprgermanyrep.com. Każdy zbiór danych ma też wersję Markdown i JSON do użytku maszynowego.

Nie należy jej po prostu ufać — dlatego każdy wiersz konkurencji prowadzi do opublikowanej strony danego dostawcy. Proszę sprawdzać liczby u źródła. Naszą własną cenę podajemy w tej samej tabeli, pod tymi samymi nagłówkami.

Dwie ścieżki. Opakowania gospodarstw domowych i e-commerce trafiają do duales System zatwierdzonego przez właściwy organ kraju związkowego zgodnie z § 20 VerpackDG, który musi prowadzić zbiórkę na terenie całego kraju, mieć umowy z gminnymi podmiotami gospodarki odpadami oraz własne zdolności sortowania i recyklingu. Opakowania B2B producent albo odbiera sam zgodnie z § 39, albo przekazuje sonstige Organisation für Herstellerverantwortung zatwierdzonej przez ZSVR zgodnie z § 22.

Nie. § 7 ust. 1 VerpackDG wymaga udziału w jednym lub kilku systemach im Bundesgebiet — na terytorium federalnym. Zatwierdzenie w każdym kraju związkowym z § 20 to obowiązek systemu: aby sprzedawać udział ogólnokrajowy, musi mieć wszystkie szesnaście. Podpisują Państwo umowę raz.

Bo dotyczą różnych elementów. Jedni podają tylko opłatę za reprezentację, inni wliczają licencję systemu dualnego, jeszcze inni wyłączają B2B, a niektórzy publikują cenę wejściową z osobną opłatą wdrożeniową. Proszę poprosić każdego dostawcę o sumę za pierwszy rok, informację, czy opłata systemu dualnego jest przekazywana po kosztach, i czy B2B jest objęte zakresem.

Nie. ZSVR podaje, że rejestracja w rejestrze opakowań LUCID jest bezpłatna i odbywa się online; to samo dotyczy zgłoszeń danych. To także jedyny obowiązek, którego przedstawiciel nie może przejąć, bo § 5 ust. 2 VerpackDG wyłącza § 6.

Stawka samego systemu się nie zmienia. Zmienia się to, czy przedstawiciel przekazuje ją po tej stawce, czy dolicza marżę. Proszę poprosić o odpowiedź na piśmie, bo procentowa marża rośnie razem z tonażem i nigdy nie widać jej w cenie wejściowej.

W praktyce tak, bo systemy dualne zwykle ustalają opłatę minimalną, więc przy bardzo małych wolumenach płaci się minimum, a nie kwotę wyliczoną za kilogram. Minimum różni się między systemami. Sama rejestracja nic nie kosztuje.

Zmniejsza ilość pracy, a nie opłatę licencyjną. § 9 ust. 2 VerpackDG pozwala producentom, którzy w poprzednim roku kalendarzowym wprowadzili mniej niż 10 ton, zastąpić bieżące zgłoszenia z § 9 ust. 1 jednym zgłoszeniem do 1 czerwca. Udział w systemie dualnym jest nadal naliczany od tego, co faktycznie wprowadzają Państwo na rynek.

Pełnienie funkcji Państwa upoważnionego przedstawiciela zgodnie z art. 45 ust. 3 PPWR i § 5 VerpackDG: wpis w LUCID, pisemne niemieckie pełnomocnictwo, umowę o udział w systemie dualnym zawartą w naszym imieniu, roczne sprawozdanie o wolumenach, deklarację kompletności, jeśli wymagają jej Państwa wolumeny, zakres i dokumentację zgodnie z § 39 oraz korespondencję z ZSVR.

Bo nie są nasze. Stawka za kilogram to opłata licencyjna systemu dualnego, który faktycznie zbiera i poddaje recyklingowi Państwa opakowania, i zależy od materiałów i mas. Przekazujemy ją po stawce samego systemu. Dostawca, który ją wlicza, albo ogranicza Państwa wolumeny, albo bierze od niej marżę.

Zwykle nie. Opakowania transportowe dostarczane firmom co do zasady nie podlegają udziałowi w systemie, więc żaden system dualny nie jest finansowany, by je zbierać. Zamiast tego § 39 VerpackDG nakłada na producenta obowiązek odbioru, a w przypadku klientów niebędących konsumentami miejsce zwrotu i podział kosztów można uzgodnić w umowie.

Baterie i elektronikę wyłącznie dla firm — tak, z indywidualną wyceną zamiast cennika, bo zakres jest zbyt zróżnicowany, by podać cenę na stronie. Elektroniki do użytku w gospodarstwach domowych — nie: § 7 ust. 1 ElektroG wymaga, aby przedstawiciel co roku kalendarzowego składał w urzędzie gwarancję finansową zabezpieczoną na wypadek niewypłacalności, a nie oferujemy czegoś, czego jeszcze nie możemy zapewnić.

Nie ma opłaty wdrożeniowej. Cena wynosi 149 € rocznie za pełnomocnictwo w zakresie opakowań.

Spośród opublikowanych cen, które udało nam się znaleźć, nasza — 149 € rocznie bez opłaty wdrożeniowej — jest najniższa; naszą cenę publikujemy w tej samej tabeli co wszystkie inne, aby mogli to Państwo sprawdzić, zamiast wierzyć nam na słowo. Czterech z jedenastu pozostałych dostawców nie publikuje żadnej ceny.

Nie, i nikt nie może. § 5 ust. 2 VerpackDG powierza przedstawicielowi Państwa obowiązki ‚mit Ausnahme der Registrierung nach § 6‘ („z wyjątkiem rejestracji zgodnie z § 6”). Rejestracja to höchstpersönliche Pflicht (obowiązek ściśle osobisty). ZSVR potwierdza, że jest bezpłatna i odbywa się online, więc nie ma tu czego kupować.

Tak. § 5 ust. 4 VerpackDG wymaga „eine schriftliche Vollmacht in deutscher Sprache“ („pisemne pełnomocnictwo w języku niemieckim”). Jeśli istnieje wersja dwujęzyczna, wiążący jest tekst niemiecki. Umowa wyłącznie po angielsku nie spełnia wymogu tego przepisu.

Nie. § 5 ust. 4: „Jeder Hersteller darf nur einen Bevollmächtigten … beauftragen.“ („Każdy producent może ustanowić tylko jednego upoważnionego przedstawiciela ….”) Nie jeden na strumień ani na marketplace. Aby zmienić przedstawiciela, kończy się pierwsze ustanowienie — § 5 ust. 6 czyni z tego zgłoszenie do ZSVR, skuteczne po potwierdzeniu — i wskazuje nowego.

Gdy ZSVR je potwierdzi. § 5 ust. 5 wymaga wskazania przedstawiciela w ramach rejestracji z § 6, a wskazanie „bedarf der Bestätigung durch die Zentrale Stelle Verpackungsregister“ („wymaga potwierdzenia przez Centralny Rejestr Opakowań”). Do tego czasu nie są Państwo objęci.

ZSVR wprost zalicza sprawozdania o wolumenach w LUCID do obowiązków upoważnionego przedstawiciela. Rejestracja i zmiany danych rejestracyjnych pozostają obowiązkiem producenta.

Nie. Marketplace ma obowiązek sprawdzić Państwa, a nie przejąć Państwa obowiązek. § 13 ust. 4 VerpackDG zabrania operatorom fulfillmentu działania na rzecz producentów, którzy nie są prawidłowo zarejestrowani, i odsyła do art. 30 ust. 1 lit. d aktu o usługach cyfrowych oraz art. 45 ust. 4 PPWR. ZSVR udostępnia automatyczne porównanie z rejestrem, więc kontrola jest mechaniczna.

ZSVR przypisuje go klientowi: gdy operator fulfillmentu pakuje towary klienta w opakowanie wysyłkowe podlegające udziałowi w systemie, to klient — dystrybutor towarów — musi spełnić obowiązki dotyczące tego opakowania.

To realistyczny scenariusz i nie czeka on na żaden urząd. Marketplace, który nie może zweryfikować Państwa rejestracji przez porównanie z rejestrem, sam ponosi ryzyko na podstawie § 13 ust. 4 i DSA, a dezaktywacja oferty to sposób na usunięcie tego ryzyka.